ปฐมบทแห่งบล็อกไส้กรอกเยอรมัน

มือใหม่หัดใช้บล็อกคร๊าบ

บล็อกนี้มีขึ้นสำหรับคนที่เคยไปเรียนอยู่ที่เยอรมันมาแล้ว/กำลังอยู่ที่เยอรมัน หรือได้กลับจากเยอรมันมากินไส้กรอกอีสานที่เมืองไทยกันแล้ว 555

ตึกที่ผมอยู่ CDG ที่มาวันแรก
หน้าตาแบบนี้ อยู่ในเมืองซาร์บรู๊คเคิ่น

profile ย่อๆ ของผมคือ ได้ทุน CDG ไปเรียนวิชา IT consultant เน้นการให้คำปรึกษาเรื่องการ implement opensource ให้กับองค์กร SME ในเมืองไทย ก่อนไปก็โดนเพื่อนขู่รับประทาน
"ระวังนะ หน้าตี๋ๆ แบบเด็กญี่ปุ่นอย่างมึงเนี่ย เดี๋๋ยวโดนพวกนาซี จับไปทำไส้กรอกหรอก"

ตอนทำเรื่องขอเอกสาร VISA เข้าประเทศ เมื่อสัก 5-6 ปีที่แล้ว เจ้าหน้าที่แดนไส้กรอกของสถานทูตเยอรมันตรงสาธรใต้เนี่ย หน้าตายไร้หัวใจฉิบเป๋ง ผมเองก็ทำจาย ไปถึงก็อย่าไปถามหาน้ำใจจากคนแดนไส้กรอกเลย จะเจออะรายก็ต้องทน ทน แล้วก็ทน ก็ทำใจไว้อย่างงั้น ทำใจไว้แล้วว่าคงไป ทรมาน ทรเซ็งอยู่สักปีหนึง

แต่หลังจากที่เขาให้ไปกินไส้กรอกฟรีอยู่ปีหนึงเนี่ย ผมชอบเยอรมันมากๆ เลย คนเยอรมันใจดี ผมเดินทางไปกว่า 20 เมือง ตั้งแต่เหนือจรดใต้ koln, dortmund, hannover, saarbruken, freiburg, berlin, essen, ulm แล้วอีก ฯ เดี๋ยวจะหาเวลาค่อยๆ เล่าให้ฟัง

เรียกได้ว่าไปมันกันทุกหยุด holiday ว่างั้น ไปเที่ยวจนเหนื่อยถึงขั้นบางสัปดาห์ หาเวลาไปทำต้มยำกุ้งกินในห้องพักดีกว่า อยู่ที่เยอรมันกินแต่ Kartoffel und Salad (มันฝรั่งกับสลัด) กินมันแทบทุกเช้า เบื่อตายชัก แต่ผลจากการเดินทางไปในหลายๆ หัวระแหงของเมือง ถึงได้บางอ้อว่าทำไมประเทศเขาถึงเจริญ ถึงบ้านเขาไม่มีแหล่งช็อปปิ้งโคตรหรูเหมือน สยามพารากอนบ้านเรา โดยรวมแล้วการกระจายความเจริญของเขาอยู่ในเกณฑ์ดีมากๆ เลยครับ

ส่วนเงินค่ารับจ็อปพัฒนา application ที่กรุงเทพ ผมก็ออนไลน์ตรงเข้าบัญชีผมที่เยอรมัน แล้วผมก็ไปผลาญเที่ยวประเทศรอบๆ ประเทศเยอรมัน ตั้งใจอยากไปให้ได้ทุกๆ ที่ที่อยากไป แต่ท้ายสุดก็ไปได้ไม่หมดหรอก เพราะกรอบแห้งเสียก่อน (ไม่ได้เป็นลูกป๋าครับ รูปไม่หล่อ พ่อไม่รวย แต่ใจรักอยากเที่ยวครับ)

จนถึงทุกวันนี้แม้ไม่มีวาสนาได้เคยไปทำงานในบริษัทเยอรมันในเมืองไทย แต่ก็ยังชอบที่จะทบทวนภาษาและศึกษาอะไรต่างๆ เกี่ยวกับประเทศเยอรมันเสมอนะ

Ich leibe Deutche Land. Ich mochte ein kommunnikation mit Deutsch leuter auch. Jetzt bin ich im Bangkok, Thailand.

อ้วน